Masaż klasyczny dzieli się na masaż całościowy oraz masaż częściowy. Całościowy dotyczy opracowywania całego ciała podczas jednej sesji. Uznawany jest za uzupełnienie kuracji przeciw otyłości i nadwadze, a także jako element wspierania procesu terapeutycznego przy cukrzycy, ogólnych zaburzeniach statyki, profilaktyce odleżyn, zburzeniach układu oddechowego i układu krążenia (niektórych) bądź nerwicy typu psychogennego. U dzieci dobre efekty uzyskuje się podczas leczenia w ten sposób hipotrofii, krzywicy, hipotonii mięśniowej.

Masaż klasyczny częściowy stosowany jest w wielu problemach zdrowotnych, a wszystko zależy od opracowywanej okolicy ciała.

Przykładowe wskazania:

kardiologiczne – przewlekła niewydolność krążenia obwodowego, objaw Raynauda, choroba Buergera, zespoły żylakowe bez owrzodzeń;
pulmonologiczne – rozedma płuc, niedodma płuc, przewlekły nieżyt oskrzeli, astma oskrzelowa, stany po zapaleniu płuc czy zapaleniu oskrzeli;
dermatologiczne – zaburzenia odżywienia skóry, blizny pourazowe i pozabiegowe, a także chęć poprawy kondycji skóry;
dotyczące narządu ruchu – zanik mięśni z bezczynności lub pochodzenia neurogennego, zmiażdżenie mięśni, zerwanie włókien mięśniowych, przewlekłe stany zapalne mięśni;
dotyczące mięśni gładkich – niedowłady jelit, żołądka, zaparcia nawykowe, opadnięcie trzewi;
neurologiczne – nerwobóle, przewlekłe zapalenia nerwów, dyskopatie, choroby mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych;
ortopedyczne – zwichnięcia stawu, skręcenia stawu, złamania kości, zmiany przeciążeniowe, wady wrodzone narządu ruchu, zapalenie pochewek ścięgnistych, stany pooperacyjne narządu ruchu;
reumatyczne – gościec, zwyrodnienia.

Wskazań jest jednak znacznie więcej. Lekarz, fizjoterapeuta lub masażysta mogą stwierdzić, kiedy konieczne jest wykonanie takiego masażu.